کابل - پنج سال پس از به قدرت رسیدن طالبان، هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما) خاطر نشان می کند که افغانستان دوره ای از بهبود وضعیت امنیتی را تجربه نموده است، در حالیکه از مقامات حاکم می خواهد تا اقدامات مهمی را روی دست گیرند که بتواند به ثبات پایدار برای مردم افغانستان کمک کند.
کاهش منازعات برای بسیاری از افغانها دستاوردهای ملموسی به همراه داشته و فرصت هایی را برای تمرکز بر بازسازی، انکشاف و همکاری های اقتصادی منطقهای فراهم کرده است؛ از جمله گامهای مثبت در این زمینه ممنوعیت کشت کوکنار است.
در عین حال، چالش های عمده، به ویژه محدودیت های روز افزون و زیانبار بر زنان و دختران، همراه با نگرانی های دوامدار پیرامون دهشتافگنی، همچنان مانع بازسازی افغانستان پس از جنگ و پیشرفت به سوی هدف مورد تایید جامعه جهانی شده است؛ هدفی که همانا افغانستان در صلح با خود و همسایگانش، ادغام کامل در جامعه جهانی و پایبند به تعهدات بینالمللیاش است.
از سال ۲۰۲۱، سازمان ملل متحد به تعامل خود با مقامات حاکم ادامه داده و با عرضه کمک های بشری، خدمات اساسی و فعالیت در حوزه های سیاسی و حقوق بشر از مردم افغانستان حمایت کرده است. این تلاش ها به حفظ سطحی از ثبات کمک نموده است و مسیر روشنی را برای ادغام مجدد افغانستان در جامعه جهانی بر مبنای احترام به حقوق بشر و مشارکت همه جانبه افغان ها ایجاد کرده است.
خانم جورجیت گانیون، معاون نماینده ویژه ملل متحد برای افغانستان و سرپرست یوناما، گفت: "پنج سال گذشته نشان داده است که افغان ها پس از دهه ها جنگ، برای صلح و ثبات ارزش فراوان قایل اند."
وی افزود: " اما صلح و رفاه پایدار تنها با نبود منازعه تحقق نمییابد. آینده افغانستان به ایجاد جامعه ای وابسته است که در آن حقوق و ظرفیت های همه افغان ها تحقق یابد و نهاد ها مسئول و پاسخگو باشند."
خانم گانیون همچنان گفت: "هدف مشترک افغان ها، منطقه و جامعه جهانی روشن است. برای نزدیک شدن به این هدف، مقامات حاکم باید محدودیت های اعمالشده بر زنان و دختران را بردارند تا آنان بتوانند در زمینه های آموزش، کار و زندگی مشارکت کامل داشته باشند، حقوق بنیادی و آزادی های اساسی را حفظ کنند و به نگرانی های جهانی در پیوند به امنیت و دهشتافگنی رسیدگی نمایند. این موارد انتظارات جامعه جهانی و سرمایه گذاری های ضروری برای ثبات و شکوفایی درازمدت افغانستان اند."
محدودیت های شدید مقامات حاکم در برابر حقوق زنان و دختران همچنان پیامدهای عمیق اجتماعی و اقتصادی به همراه دارد و آسیب های فوری و درازمدت را به مردم افغانستان وارد مینماید. این محدودیت ها یکی از موانع اساسی بر سر راه گسترش تعامل و سرمایهگذاری بین المللی به شمار میرود، در حالیکه محدودیت های موجود بر فضای مدنی، آزادی بیان، کارمندان زن در امور بشری و کارمندان ملل متحد نیز فرصت های افغانستان را برای بهرهمندی کامل از حمایت و همکاری های بین المللی محدود می سازند.
نگرانی های مربوط به دهشتافگنی روابط افغانستان با کشور های همسایه و جامعه جهانی را پیچیده ساخته است. هرچند تعامل مهم میان افغانستان و کشور های منطقه فرصتهای اقتصادی مشخصی را فراهم کرده است، اما دستیابی به ثبات پایدار مستلزم تعامل گستردهتر جامعه جهانی برای رسیدگی به مجموعهای از خطرات اساسی است که ثبات درازمدت افغانستان، منطقه و فراتر از آن را تهدید میکند. یوناما از جامعه جهانی می خواهد که تعامل اصولمحور و عمل گرایانه خود را حفظ نماید؛ تعاملی که آرمان های مردم افغانستان را حمایت کرده و رویکرد جامع را برای بهبود درازمدت و ادغام مجدد افغانستان به پیش برد.
