کابل - امروز، ملل متحد و شرکای همکار مؤسسات غیردولتی پلان سال ۲۰۲۶ برای رسیدگی به عودت کنندگان افغان (RPAR) را رسماً راه اندازی کردند، که این پلان یک استراتیژی جامع متمرکز بر تداوم کمک ها از ورود تا (ادغام مجدد) است و به حدود دو اعشاریه هفت میلیون افغان که پیش بینی میشود بین ماه اپریل و دسامبر ۲۰۲۶ از ایران و پاکستان بازگشت کنند، رسیدگی میکند.
از ماه سپتامبر ۲۰۲۳ بدینسو، نزدیک به پنج اعشاریه نه میلیون افغان به کشور مبدأ شان بازگشت کردند – که یک افزایش ۱۰ الی ۱۲ درصدی از جمعیت افغانستان در بیش از دو سال را (به استثنای رشد جمعیت سالانه که در سال ۲۰۲۶ به دو اعشاریه هفتاد و چهار درصد تخمین شده است)، نشان میدهد. تنها در سال ۲۰۲۵، به تعداد دو اعشاریه نه میلیون عودت کننده بازگشت کردند و تعداد ۶۰۰۰۰۰ نفر دیگر در ۴ ماه نخست سال ۲۰۲۶ وارد کشور شدند که اکثریت آنها تحت فشار و تشدید پالیسی های اخراج و کاهش فضای محافظتی در کشور های همسایه، بازگشت کردند. پلان ۲۰۲۶، بازگشت تخمینی یک اعشاریه هفت میلیون نفر دیگر از ایران و یک اعشاریه یک میلیون نفر از پاکستان را طی هشت ماه آینده پیش بینی میکند.
داکتر تاج الدین اویوال، سرپرست هماهنگ کنندۀ مقیم و امور بشردوستانه در افغانستان گفت، "این یک رویداد مرزی کوتاه مدت نیست. این یک چالش عمیق جمعیتی و انکشافی است که مستلزم رسیدگی و پاسخ پایدار، اصولی و کاملا تمویل شده است." "بیش از نیمی از کسانی که عودت میکنند، زنان و اطفالی اند که بسیاری از آنها در خارج از افغانستان تولد و بزرگ شده اند. آنها یا پیوند های ضعیف یا هیچ پیوندی با مناطق اصلی شان ندارند. بدون سرمایه گذاری فوری و میان – مدت روی معیشت، مسکن، آب صحی، صحت و محافظت، در معرض بیجاشدن ثانوی، تشدید فقر و تنش های اجتماعی قرار خواهیم گرفت که هم عودت کنندگان و هم جوامع میزبان که از قبل تحت فشار قرار داشته اند، متأثر خواهند شد."
پلان سال ۲۰۲۶ برای رسیدگی به عودت کنندگان افغان (RPAR) براساس یک استراتیژی دو لایه ساخته شده است که بر اهمیت سرمایه گذاری در هر دو بخش مرزی (اضطراری و حیات بخش) و ادغام (مجدد) (نیازمندیهای میان مدت تا درازمدت) تأکید میکند.
پاسخ مرزی (۱۰۰.۷ میلیون دالر امریکایی): کمک های حیات بخش چندین سکتوری – از جمله کمک های نقدی چندین منظوره صحت، تغذی، محافظت، آب و حفظ الصحه (واش)، و ترانسپورت – که توسط کنسرسیوم مرزی به رهبری سازمان بین المللی مهاجرت (IOM) در نقاط کلیدی رسمی مرزی با ایران و پاکستان ارائه میشود.
پاسخ ادغام (مجدد) در مناطق بازگشت (۴۲۸.۵ میلیون دالر امریکایی): یک استراتیژی جامع منطقه ای در ۳۵ ولسوالی دارای اولویت که از طریق شاخص آسیب پذیری ترکیبی (CVI) شناسایی شده است و تراکم پیش بینی شدۀ عودت کنندگان، شدت خشکسالی، عدم مصونیت غذایی و بیجاشدن داخلی موجود را براساس داده ها یا معلومات موجود در سطح ولسوالی ترکیب میکند. مداخلات برای احیای دسترسی به خدمات ضروری (تعلیم، صحت آب و حفظ الصحه)، ایجاد فرصت های اقتصادی و معیشت تاب آور و تضمین حقوق مسکن و زمین متمرکز است – که همه با محوریت محافظت، تساوی جنسیتی و انسجام اجتماعی حمایت میشوند.
این پلان، ارتباط امور بشردوستانه – انکشاف – صلح (HDP) را عملی میکند و امداد رسانی عاجل توأم با کمک های درازمدت تر متمرکز بر تاب آوری را پیوند میدهد تا راه حل های مصون، آبرومندانه و پایدار را تقویت کند.
خانم تامیندری دسیلوا، رئیس کشوری سازمان جهانی ویژن انترنشنل افزود، "حجم نیازمندیها بسیار زیاد است، اما ظرفیت جمعی ادارات ملل متحد، مؤسسات غیردولتی (انجوها) و شرکای ما نیز به همین مقیاس است. کنسرسیوم مرزی به تنهایی به ۱۰۰.۷میلیون دالر امریکایی نیاز دارد. این رقم تنها ۴۰ درصد از آسیب پذیرترین عودت کنندگان را تحت پوشش قرار میدهد، اگرچه ۷۰ در صد معیار های آسیب پذیری ما را دارند. خلاهای تأمین وجوه مالی در مرز بطور مستقیم بر توانایی ما در مجادله با خطرات و حمایت از ادغام مجدد پایدار تأثیر میگذارد."
مراسم راه اندازی که در کابل برگزار شد، نمایندگان از دولت های تمویل کنندۀ مالی، ادارات ملل متحد، مؤسسات غیردولتی (انجوها) و رسانه ها را گرد هم آورد. در صورت درخواست، ضبط این مراسم و پلان کامل رسیدگی در دسترس قرار خواهد گرفت.
ملل متحد و شرکای همکار مؤسسات غیردولتی از مراجع تمویل کننده میخواهند که پلان ۲۰۲۶ رسیدگی به عودت کنندگان افغان RPAR را بطور کامل تمویل مالی کنند تا از وخامت بحران بشری و محافظتی جلوگیری شود و اساسی برای بهبود، ادغام (مجدد) پایدار و تاب آور برای میلیون ها افغان ایجاد شود.
